GROETELEDOKIE
Rechts onderin het toetsenbord staan ze naast elkaar: de komma, de punt. en het vraagteken? De komma om in een brij van woorden even rust te scheppen, de punt om aan de woorden een gepast einde te breien en het vraagteken om je daarna vertwijfeld af te vragen waar alle onzin voor heeft gediend.
Zelf zit ik nu in de fase van het vraagteken. Waar dit leven voor heeft gediend. Toegegeven, ik was een talentvol voetballer maar om daar nu mijn verdiensten voor de maatschappij aan op te hangen is een beetje dun. Erg dun. En voor de rest? De mensen hebben nooit iets zinnigs aan mij beleefd maar diezelfde mensen konden wel met mij lachen. Dat was het wel zo’n beetje.
Een beetje dun? Erg dun.
Duizenden letters en woorden over Helmond uitgestort. Voor het Helmonds Dagblad, het Eindhovens Dagblad, advertentiefuiken zoals De Trompetter of Zondagsnieuws, voor de radio, internet en weet ik wat er nog meer te beleven viel. Dat was de periode van de komma, als je blij was even tot rust te komen bij het samensmeden van letters tot woorden naar feiten en daarna naar meningen.
Ik stop met al die woorden die zouden moeten leiden naar feiten en meningen. Het heeft allemaal geen enkele zin gehad. Het zou beter zijn geweest als ik mij had toegelegd op het bakken van de perfecte friet zodat de mensen zich mijn bestaan tenminste nog zouden herinneren als de maker van de Echte Bol. Dat was nog iets geweest.
Nu is mijn bijdrage aan de wereld slechts een onbeduidende punt. Een leesteken dat ik nu ga zetten
